Posts by Սևակ Գևորգյան

523713666            Ես ապրում եմ հիմա, ինչպես կիսատ երկտող, որ դողացող ձեռքերի մեջ սիրահարի թրջվել է, իր միակին մոտենալու վախից քրտնած ափերի մեջ ճմռթվել է… Ես ապրում եմ հիմա թաքուն, այնպես, ինչպես անցած դարում հարևանի ուղարկած նամակի պատասխանին սպասող ազատամիտ, ըմբոստ հոգի… Այնպես, ինչպես մուկն է ապրում բազմահարկի տանիքի տակ ու գիշերը դուրս է գալիս կշտանալու… Read on »

0_4b7df_98672373_L            Միայն թույլ տուր ինձ և ես կսովորեցնեմ քեզ սիրել կյանքը: Ցույց կտամ, թե ինչպես են բացվում ծաղիկները, ինչպես է հաստ, ծանր ասֆալտը ճեղքելով փոքրիկ ու նուրբ ծիլը դուրս գալիս դեպի արևը… Ես կսովորեցնեմ, թե ինչպես նայել արևին, զգալ, թե ինչպես են ծովի ալիքները շոյում ոտքերդ: Քո քաղաքում, այդ գարշահոտության, տոթի ու կեղտի մեջ դու երբեք չես զգա, թե ինչպես են բուրում նոր ծաղկած ծիրանիները, ուրեմն թույլ տուր ինձ տանել քեզ ինձ հետ այնտեղ, ուր ես եմ ապրում, այնտեղ, ուր չկա ոչ մի շունչ մեր երկուսից բացի: Read on »

fundament-na-skloneՓոքր ինչ դժվար է քեզ հավատալը,

Ողջ ունեցածդ բոլորին տալը:

Փոքր ինչ դժվար է նորից սկսելը,

Քո սխալների մասին լսելը,

Մարդու երեսին ճիշտը ասելը,

Արածդ ցանքի հունձին սպասելը: Read on »

seks_privedenieՊատուհանից այնկողմ դեգերում էր քամին
Դու հարբած էիր արդեն և ուրիշ,
Անիմաստ էր դարձել այդ ժամին
Քեզ դուրս հանել տանից կամ սիրել:

Սենյակում այնքան ծուխ կար և մութ Read on »

7385586954_6caa58b7a0_cԴու երբեք հարսի շոր չես հագնի և մայրս գդալով մեղր քեզ չի տա: Մենք եկեղեցի էլ երբեք չենք գնա, որովհետև, թեև բարձրաձայն չենք պայմանավորվել, բայց երկուսս էլ հիշում ենք, թե ինչպես եկեղեցում մոմավաճառ պառավները խաբեցին երկուսիս էլ առանձին-առանձին ու մենք մեզ՝ մեր մեջ խոստացանք, որ էլ երբեք չենք վերադառնա այս տոնավաճառը: Դրանից հետո ես հիշեցի Հիսուսին, ով ասում էր, թե ինչու՞ եք Հորս տունը շուկա դարձրել, դու՝ չգիտեմ ում, բայց հեռացանք կորցրած: Եկեղեցի գնալով չէ, որ մենք մեր աղոթքը պետք է ուղղենք առ Աստված և չկորցնենք մեր հավատը, այնպես, ինչպես դու հարսի շոր հագնելով չէ, որ պիտի լինես այն միակը ու վերջինը, որն արդեն կաս: Read on »

135782_original            — Դու ինձ չես հիշի, — ասաց նա, — ու այնքան տխուր էր, որ անգամ ես նկատեցի:

Չգիտեի ինչի մասին է ասում: Երբեք էլ լուրջ չվերաբերվեցի նրան: Այդ ժամանակ նստած էինք կիսաքանդ ու խուլ մի այգում, ուր եկել էինք սիրահարված «պինգվինների» վրա ծիծաղելու: Այդքան տխուր ես տեսել էի նրան միայն մի անգամ, երբ այդպես հանկարծակի ասաց, որ միշտ երազել է ձեռքս բռնել: Read on »

ruka

Արի դառնամ ճամփիդ ընկեր ու բախտակից համառ

Ապրեմ, քայլեմ, շնչեմ քո հեշտության համար:

Բեռդ կիսեմ, օգնեմ, նեցուկ լինեմ նեղիդ

Բալասանդ լինեմ ու անունը դեղիդ: Read on »