?>

Posts by Սևակ Գևորգյան

21a_enl-e1393546384592Քառասունին մոտ կին էր փարթամ կրծքերով, գրեթե միշտ, կանաչ խալաթով: Մեր հարկում էր ապրում` մեջտեղի մեկսենյականոցում: Հիվանդ ամուսին ուներ, ով, ինչքան ինձ հիշում եմ, անկողնուն գամված էր: Նա իր այդ կարճ խալաթով ամեն օր 8 անց 30 իջնում էր խանութ, երբ խանութը նոր էին բացում: Այդ ժամին դպրոց էի գնում: Ես կանգնում էի դռան ետևում և սպասում, թե երբ կլսեմ նրա դռան փականի ձայնն ու զուգահեռ դուրս գալիս մուտք: Երրորդ հարկում էինք ապրում: Read on »

82-chem-opasna-odinokaya-zhenshinaԱյս ցրտի ու մենակության մեջ կուզեի , որ դու գայիր: Գայիր մտնեիր ակնոցներիս ետևն ու միասին զբոսնեինք:
Տես, սրանք այն ճամփաներն են, որոնցով ես երբեք քեզ հետ չեմ անցել, թեև հաճախ երազել եմ դրա մասին: Սա իմ դպրոցն է, ուր դու, ճիշտ է, եղել ես, բայց ավելի շուտ , քան ես:
Սա այն երկկողմանի մուտքն է, ուր ես առաջին անգամ հասկացա մահվան ու կյանքի բաժանումը, որի մասին դու այդպես էլ չիմացար, իսկ ինձ փրկեց անասնաբույժը Գարիկենց գյուղի:  Read on »

1301413798_hot-black-teaՔեզ ես փորձեցի կորցնել
Բաժակի վրա թեյիս նստվածքում,
Մոխրամանիս մեջ, բայց եկավ մայրս
Ու քեզ լվաց սոդայով,
Հետո պարզաջրեց

Քեզ փորձեցի խեղդել իմ մեծ բարձով
Բայց հոգնեցի…
Բարձիս վրա մնաց աչքերիդ մուրը
Անկողնուս` կոշիկներինդ Read on »

sariԴու կիմանաս, թե ես երբ եմ մեռնում, որովհետև մահը թաքցնել չի լինում, ինչպես պոռնիկ լինելը շատերի…

Դու հարցնում ես. «Սև, մե՞ծ ա, թե՞ փոքր», չնայած այդպես ժամանակին ես քեզ եմ հարցրել, բայց նույն բանը չէ, այլ ուրիշ ու ես հիմա մտածում եմ , թե ի՞նչ կապ ունի մեծ ա, թե՞ փոքր, կարևորն էն ա, որ կա…  Read on »

1554448_651382531572068_84934718_n-Երազում դու ոսկե մազեր ունեիր, դրանք փայլում էին արևից ու շողերն ընկնում էին աչքերիս մեջ: Ես շաբաթներով մեռնում էի աչքերիս ցավից, ասես ամբողջ օրը երկաթներ էի զոդում: Մի շաբաթ առաջ ես քո նկարը գտա, առաջին ու վերջին նկարը, ուր դու մի քանի շաբաթական էիր: Ես այդպես էլ չիմացա տղա՞ ես, թե՞ աղջիկ, բայց իմ երազներում ես քեզ տղայի տեսքով եմ միշտ տեսել:

  Read on »

1185427_631189650258023_550150278_aԵս ինձ համարում էի միակը, ով տեսել է դա: Ու հիմա էլ նույնիսկ, մի տեսակ վստահ եմ:

Առավոտ շուտ, երբ դեռ կիսամութ է, ցրտող օրերին ընդառաջ, ամեն օր հսկայական հրդեհ է լինում: Այդպես լիճն է այրվում: Լճի ողջ մակերևույթից թանձր գոլորշի է բարձրանում ու այդպես անվերջ, ամբողջ քեզ տեսանելի չափերով, մինչև կբացվի արևը: Հետո այդ գոլորշին, որն ավելի շատ ծուխ է, սկսում է նոսրանալ, ասես, արևը հրշեջի պես եկավ ու սկսեց հանգցնել այդ հրդեհը ու հիմա աստիճանաբար այն հանգչում է, հետզհետե նոսրանալով ու քչացնելով ծուխ արձակելը: Read on »

935997_621417391235249_486462227_aՔո զանգից հեռախոսս փչացավ: Հիմա չեմ հարցնում ինձ` ե՞ս էի անհարմար ու թեք դրել, թե՞ քո համառության շնորհիվ այդքան երկար ճանապարհ անցավ հեռախոսս դռդռալով ու հայտնվեց լվացարանում: Չի կարելի բաղնիք մտնել հեռախոսով, երևի: Դու ինձ նորը կնվիրես, գիտեմ, բայց մի բան ասե՞մ` անցած լինի. ես այդ հիմար ու անիմաստ թանկ հեռախոսը վաճառել էի, որ այս նոր կիսաշեկին տեղ տանեմ: Read on »