?>

Posts by Սևակ Գևորգյան

1376530_617511774959144_192571247_aԻջել է հիմա մի որբ երեկո մեղքերից ծռված ուսերիս վրա ու հատուցումի ժամն էլ չի գալիս, որ լվամ մեղքերս կապույտ արյունով: Ես ինչպե՞ս գտնեմ ծայրը քաոսի, որ արդեն քանի տարիներ ամեն օր ու ժամ դարսել եմ անհոգ: Այդպես գրասեղանիս դարակն է լցվում մանր ու անպետք իրերով տարբեր, երբ ամեն անգամ մաքրություն կոչվող ծեսին այդ շինծու ես ձեռքով քաշում, այնտեղ եմ լցնում ինչ որ պատահի, ինչ խանգարում է: Read on »

image54351158Ես գիտեմ, որ սա սկիզբն է դատարկությամբ համեմված մեր անճիշտ կյանքի, սա մի հերթական, բայց ոչ հարատև մեծ բաժանում է երկուսիս համար… Արդեն սովոր ենք Մեծ Բաժանումին, որը մեզ համար հազարից ավել օրեր է տևել…  Ախր ես գիտեմ, դու էլ ես հաշվել ամեն մի ժամը, ամեն մի րոպեն տարի է եղել նաև քեզ համար ու ամեն վայրկյան դու երազել ես իմ կողքին լինել, այնպես ինչպես ես ամեն առավոտ զարթնում եմ հույսով, որ քո աչքերն եմ տեսնելու կողքիս, կիսափակ, քնատ ու հեքիաթային առավոտների երջանիկ ցողով… Read on »

1170808_587488604628128_1941958960_aԵս չգիտեմ ինչու միշտ գտնում եմ նրան օրերիս անխռով վազքերում

Միշտ տեսնում եմ նրա ուրվականը տկար, անկյանք, մաշված մի դիակի…

Ես գտնում եմ նրան ամեն մի առավոտ, ամեն լքված, թաց գերեզմանում

Ամեն տառի, բառի ու խոսքերի սկզբում, ամեն փակվող, տոթ երեկոյի: Read on »

1175540_629036797130923_1181945654_aՄի տխրիր, սա նույն ինքնաթիռն է, որին մենք չհասցրեցինք նկատել աննկատ անցնող մեր օրերի ու ժամերի մեջ, որոնք այնքան քիչ էին, ինչքան մեզ բաժանող միլիմետրերը, սա նույն ինքնաթիռն է, որը նաև այն ժամանակ էր թռչում, երբ մեր շուրջը, կարծես ոչինչ գոյություն չուներ, բացի իրարից… Սա նույն ինքնաթիռն է, որը բերել է քեզ մի օր, որն անցել է չգիտեմ ինչքան ճանապարհ ու չգիտեմ քանի ժամ, որովհետև ինձ համար մինչև հիմա անհասկանալի է, թե դու ուր ես գնում ու ինչեր կան այնտեղ: Read on »

1004683_585155131528142_1193305382_aԴու կուզեիր, որ նա երբեք չլիներ, որ ազատ մնայի իմ կերպարի մեջ, որ չտեսնեիր ինչպես մեր խանդավառ սիրուց արևներ են քաշվում տիեզերքի խորքեր…

Դու կուզեիր, որ նա երբեք չգար, եթե մի օր այսպես գնալու էր անդարձ, եթե իմ աչքերն էր տանելու իր հետ…

Դու կուզեիր, որ ես աչքեր չունենայի, որ Read on »

1186018_587474754629513_443265095_aԺամանակն ու արագությունը դարձել են անհրաժեշտություն: Մենք մեր ժամանակն այսօր խնայում ենք արագության հաշվին…

 

Նրա ոտքերը չափազանց բարակ էին, այնքան, որ շալվար հագնելու դեպքում կարելի էր տեսնել, թե ինչքան հեռու են դրանք իրարից ու բոլորը հռհռում էին ու իրար մեջ քննարկում. Read on »

996902_584620544914934_837198736_aԳիշերներս դավաճանության կամ կեղծ իմ սերերի, սենյակս մութ, առանց պատուհանի, դու, որ մեկ կաս ու հարատև ես և մեկ էլ թվում է, թե մնացածի պես մի քանի ժամ ես…

Մեքենաս` սենյակիս նման ցաքուցրիվ, խառը, շորերս` կիսատ պռատ շպրտած աջուձախ, կիսատ կամ անկիրք սիրո հետքեր ամենուր, դու` քո նախատող, դառը հայացքով և ցավը, որ նոր եմ նկատում աչքերիդ խորքում…

Տիկնիկներն անվերջ ինձ ուղեկցող, Read on »