Posts by Սևակ Գևորգյան

1175540_629036797130923_1181945654_aՄի տխրիր, սա նույն ինքնաթիռն է, որին մենք չհասցրեցինք նկատել աննկատ անցնող մեր օրերի ու ժամերի մեջ, որոնք այնքան քիչ էին, ինչքան մեզ բաժանող միլիմետրերը, սա նույն ինքնաթիռն է, որը նաև այն ժամանակ էր թռչում, երբ մեր շուրջը, կարծես ոչինչ գոյություն չուներ, բացի իրարից… Սա նույն ինքնաթիռն է, որը բերել է քեզ մի օր, որն անցել է չգիտեմ ինչքան ճանապարհ ու չգիտեմ քանի ժամ, որովհետև ինձ համար մինչև հիմա անհասկանալի է, թե դու ուր ես գնում ու ինչեր կան այնտեղ: Read on »

1004683_585155131528142_1193305382_aԴու կուզեիր, որ նա երբեք չլիներ, որ ազատ մնայի իմ կերպարի մեջ, որ չտեսնեիր ինչպես մեր խանդավառ սիրուց արևներ են քաշվում տիեզերքի խորքեր…

Դու կուզեիր, որ նա երբեք չգար, եթե մի օր այսպես գնալու էր անդարձ, եթե իմ աչքերն էր տանելու իր հետ…

Դու կուզեիր, որ ես աչքեր չունենայի, որ Read on »

1186018_587474754629513_443265095_aԺամանակն ու արագությունը դարձել են անհրաժեշտություն: Մենք մեր ժամանակն այսօր խնայում ենք արագության հաշվին…

 

Նրա ոտքերը չափազանց բարակ էին, այնքան, որ շալվար հագնելու դեպքում կարելի էր տեսնել, թե ինչքան հեռու են դրանք իրարից ու բոլորը հռհռում էին ու իրար մեջ քննարկում. Read on »

996902_584620544914934_837198736_aԳիշերներս դավաճանության կամ կեղծ իմ սերերի, սենյակս մութ, առանց պատուհանի, դու, որ մեկ կաս ու հարատև ես և մեկ էլ թվում է, թե մնացածի պես մի քանի ժամ ես…

Մեքենաս` սենյակիս նման ցաքուցրիվ, խառը, շորերս` կիսատ պռատ շպրտած աջուձախ, կիսատ կամ անկիրք սիրո հետքեր ամենուր, դու` քո նախատող, դառը հայացքով և ցավը, որ նոր եմ նկատում աչքերիդ խորքում…

Տիկնիկներն անվերջ ինձ ուղեկցող, Read on »

182287_544003552309967_1113045123_aԵրբ մի օր անբառ լինելս սկսեց արդեն խեղդել այնպես, ինչպես վաղուց բորբոքված ու թարախակալած գլանդներս, որոնք Հիպոկրատի երդումն իրոք ըմբռնած ծեր բժիշկը տեսնելով հայրաբար բարկացավ ու միանգամից նշանակեց վիրահատության օրը, ես ճարահատյալ կամ բառի կարոտով` ազատ ժամանակ քաղեցի կյանքիցս այնպես, ինչպես փոքր ժամանակ մասուրը կամ վայրի կարմիր կակաչներն էինք քաղում ծերպերի արանքներից ու մոտեցա գրադարանիս: Արդեն վերջում ս տառով, որովհետև դա ևս նրանն էր… Read on »

931222_540519295991726_769402961_aԵս հիշում եմ գիշերը, ցերեկը, այն իմաստուն սերը, որ մենք ունեինք… Այսօր արդեն ոչ թե քո կարիքն ունեմ, այլ պահանջում եմ, որ դու լինես…Այսօր արդեն, ինձ կյանքի պես թանկ` օդի, ջրի նման պետք ես… Ամեն ինչ փլվում է առանց քեզ հիմա, ես չեմ կարողանում կառավարել կյանքս, ես չեմ կողմնորոշվում, թե ուր պետք է գնալ և ինչեր են ուզում, որ չեմ կարողանում տալ… Քեզանից հետո անընտանիք է մեր միասնությունը, որում փորձում եմ գոյատևման ձևեր գծագրել: Read on »

original_mirrorՄի երկու կամ երեք սուտ ամսից կգնաս… Չգիտեմ ուր, չգիտեմ ինչու… Հիմա այսպես մտածել եմ ուզում, որ չկենտրոնանամ հետևիցդ գալու մտքերի վրա… Ես չեմ ուզում գալ, որովհետև դու թեև լավն ես, թեև կաս իմ կյանքում, բայց ժամանակավոր հերթական իմ կամակորությունն ես… Արդեն գիտեմ, որ այն միակն ու հավերժը չկա, չի լինելու կամ անցել-սպառվել է… Դու կգնաս մի ինչ-որ հեռու տեղ, ուր աստղեր չկան, ուր չկա բարձունքից բացվող քաղաքի տեսարանը… Իմ, քո Երևանի…

Read on »