282855_480576725319317_782837594_aԵս սկսեցի վերանայել ինձ որերորդ անգամ… Բայց այս անգամ այլկերպ, քան մինչ էի արել… Հիմա ես նայում եմ ինձ ոչ թե որպես հայելու միջին, այլ ինչպես հայելու միջինը կնայեր… Հայելու միջինը քո, ձեր, բոլորի նման է… Եթե ոչ ապակե, ապա ապակու հետևից նայող, իսկ ապակու միջով միայն լույսը չէ, որ բեկվում է… Ժպտա, ուրախ ու անվրդով եղիր, ճիշտ ես… Ու՞մ եմ պետք կիտած ունքերով, խոժոռ ճակատով կամ մշտատխուր այս նույն կերպարով… Ուրախ ձևացիր… Չէ՞ որ մարդիկ առանց այդ էլ ծանր են ապրում, իրենց ժպիտ է պետք, պետք է թեթև ապրել, ինչու՞ ծանրացնել նրանց քո չար, խիստ դեմքով… Կարդալ ամբողջը…


294049_478736418836681_245908484_aԻնձ թվում էր, թե բռնել եմ քո ձեռքերը և կարծում էի այնքան մոտ ես, որ այտերս թարթիչներդ են խուտուտ տալիս…

Ինձ թվում էր… Թվում էր այգին, բազմերանգ նստարանները, նկարած ծառերը, ամպերի կտորները կարմիր կարկատաններով ու միտքը, որ երբեք երկինք չես գնա…

Ես միայն այս ժամանակ էի հիշում, որ ինձնից բոյով ես, մանավանդ, բարձր կրունկներով, այս ժամանակ էի հիշում, որ բոբիկ իջնում էինք մի օր փողոցով… Դու` որովհետև ոտքերդ ցավում էին ախմախ կոշիկներից, ես` որ մենակ չնեղվես… Կարդալ ամբողջը…


189704_463730870337236_1631656243_a— Արի ամուսնանանք, — կասեմ ես քեզ մի օր: Կասեմ հանկարծ ու լուրջ առանց դիմախաղի, կասեմ այնպես կամաց, որ ապակին հայելու չզրնգա մթում, միայն թեթև քրտնի: Կասեմ դանդաղ, թաքուն, որ ականջիդ համար իմ բարբաջը կապույտ գաղտնիքի պես հնչի, գաղտնիքի պես լսվի սրտիդ դատարկ ներսում, գաղտնիքի պես այնտեղ մի անկյունում քնի, որ դու ինքդ էլ մի պահ չհավատաս օդին, որ մտածես, թե իմ շրթունքները խելառ որոշել են մատնել կամ էլ կատակ արին: Կարդալ ամբողջը…


Աղաղակող մարդիկՄենք կբաժանվենք նորմալ մարդկանց նման և ծուխը մի պահ կանշարժանա օդում: Հետո լուռ քայլերով կհեռանամ քեզնից, իսկ օդում կանգնած ծուխս կցրեն աղաղակող մարդիկ…
Ես եկա քեզ մոտ ուրբաթ ուշ գիշերին, երբ քնած էին բոլորը հանգիստ և անգամ շունն էր անտեղյակ այդ ուշ ժամի շարժից: Դու սպասում էիր, որ գայի, այնպես, ինչպես գիտեի, որ վերջին գիշերն է սա լուսանալու կողքիդ… Փակ աչքերով քնատ, դու ինձ բարևեցիր և մահճիդ կողքին ես նստեցի ծանր… Ընդհատ շնչառությունդ վերսկսում էր հազով և ես Կարդալ ամբողջը…


21175_460496410660682_1938337761_aԱյդ սենյակից դեռ երկար կգա սուր հոտն անուրջներիդ և գիշերներն անվերջ կթավալվես անկողնումդ, իսկ հրդեհն ամեն անգամ ավելի ու ավելի ուժեղ կկլանի ազդրերդ, մեջքդ և բոցի լեզվակները կգան, կանգ կառնեն վզիդ տակ, բայց ներսից կոկորդդ կսեղմեն ու կստիպեն խեղդվել… Աներևույթ օղակները կսեղմեն քեզ, կճզմեն այնպես, ինչպես բեռնատարներն են ճզմում միջատներին… Բաց պատուհանները երբեք չեն էլ օգնի, օգնություն մի փնտրիր դրսում, մաքուր օդի մեջ չկա ոչ մի կաթիլ հանգիստ, իսկ սենյակիդ օդը վաղուց է մաքրվել… Կարդալ ամբողջը…


600455_460496010660722_923132082_aՄի մնա, դուրս արի այդտեղից: Քո տեղը չի դա: Ոչ-ոք չի ուրախանում քո ցեխոտ, ձյունոտ ոտքերի վրա, և դեռ երկար ժամանակ մտածելու ես անփութորեն ցած գցած պատառաքաղի, ու քեզ նայող, տնտղող դեմքերի վրա: Քեզ պետք չէ այդպես լարված նստելը… Առանձնապես խոսելու բան էլ չունես: Քեզ հետ նրանք չեն էլ խոսի. ընդհանուր ոչինչ չունեք: Կարդալ ամբողջը…


35539_460495710660752_1723359942_aԴեռ չես հասկացել, որ քո աչքերն են հիասքանչ, ոչ թե իմ սարքած տողերը… Թեև դու ինչ-որ օրեր ապրել ես դրանցով ու ինձ ակամա ներել։ Ես պառկում եմ այսօր առանց քեզ ու մթում քո շունչը զգում և ձեռքերդ, որոնք մի օր արթնացրին ինձ առավոտյան։ Ես ամեն օր չեմ ուզում զարթնել, որովհետև սպասում եմ նորից, թե երբ կսահեն ձեռքերդ սառը իմ փշոտ, դավաճան այտերով։ Կարդալ ամբողջը…


408125_460508100659513_2074286157_aԵս վախենում եմ, որ կյանքում չեմ կարողանա վերադարձնել կամ հատուցել այն ամենը, ինչ տվել է ինձ ՆԱ։ Ես փոշիանում եմ այն մտքից, որ երբեք ուժերս չի ների համբույրներով ողողելու այն` ՆՐԱ ձեռքերը։ Աշխարհի յոթ հրաշալիքների կողքին, հասկացա, որ պակասում է ևս մեկը։ Դա այն օրն էր, երբ զգացի, թե ողջ սերս ում է պատկանում առաջնահերթ։ Կարդալ ամբողջը…


Google